Niektóre kolory włosów dodają twarzy blasku, inne bezlitośnie eksponują każdy ślad zmęczenia. Głęboki brąz, który w wieku dwudziestu lat wyglądał korzystnie, po czterdziestce wyostrzy rysy. Platynowy blond, niegdyś idealnie współgrający z cerą, z czasem zaczyna podkreślać jej chłodny odcień. Zmieniają się bowiem nie tylko nasze włosy, ale również pigmentacja skóry, jej koloryt i naturalny kontrast. Wybór właściwej koloryzacji może więc optycznie odmłodzić twarz nawet o kilka lat. Jakie odcienie warto rozważyć w poszczególnych dekadach życia?
Z tego artykułu dowiesz się:
- jakie kolory włosów warto wybierać po 30. roku życia,
- które odcienie blondu i brązu optycznie odmłodzą twarz po czterdziestce,
- dlaczego po 50. roku życia warto zainteresować się techniką gray blending,
- jakie kolory włosów po sześćdziesiątce harmonizują z dojrzałą cerą,
- których odcieni lepiej unikać, jeśli zależy nam na łagodniejszym wyglądzie rysów twarzy.
Kolory włosów po 30. roku życia. Karmel, miodowy blond i mushroom brown
Trzydziestka to moment, w którym kobiety zaczynają inaczej patrzeć na koloryzację. Pierwsze siwe włosy, subtelne zmiany w kolorycie cery i potrzeba bardziej świadomej pielęgnacji zachęcają do poszukiwania odcieni bliskich naturze. Radykalna metamorfoza nie jest jednak konieczna.
Wśród propozycji dla trzydziestolatek znajdują się jasne brązy, karmelowe refleksy i miodowe blondy. Ich ciepła kolorystyka doda twarzy młodzieńczości, a delikatne różnice między tonami optycznie zwiększą objętość fryzury.
Uwagę zwraca również mushroom brown, czyli grzybowy brąz. Ten chłodny, beżowo-popielaty odcień stanowi propozycję dla kobiet, które preferują stonowaną kolorystykę. Łączy brązowe i szarawe pigmenty, tworząc wielowymiarowy kolor bez wyraźnych złocistych refleksów.
Warto zainteresować się także subtelnym balejażem oraz techniką soft blond. Rozjaśnione pasma wokół twarzy korzystnie wpłyną na jej wygląd, a naturalne przejścia kolorystyczne pozwolą zachować nonszalancki wygląd fryzury.
Po trzydziestce ostrożności wymagają jednolite, bardzo ciemne kolory, zwłaszcza jeśli naturalna oprawa twarzy jest delikatna. Krucza czerń i głęboki brąz uwydatnią cienie pod oczami oraz pierwsze zmarszczki mimiczne.
Kolory włosów po 40. roku życia. Miodowy blond, jasna miedź i kasztanowy brąz
Po czterdziestce koloryzacja staje się sprzymierzeńcem promiennej cery. Zmiany w strukturze skóry i bardziej widoczne cienie pod oczami wpływają na to, jak odbieramy poszczególne odcienie włosów. Kolor, który wcześniej podkreślał urodę, nie zawsze będzie równie korzystny kilkanaście lat później.
Miodowy blond, delikatny kasztan i jasna miedź są propozycjami, które warto wziąć pod uwagę. Ich ciepłe pigmenty łagodzą rysy twarzy, a rozświetlone pasma wokół policzków optycznie odświeżają cerę.
Zwolenniczki chłodniejszych tonów powinny zdecydować się na beżowy blond lub jasny, neutralny brąz. Istotne jest zachowanie równowagi między temperaturą koloru włosów a naturalnym odcieniem skóry. Zbyt popielata koloryzacja w połączeniu z ciepłą cerą uwydatni jej ziemisty koloryt.
Ciekawą alternatywą jest soft copper, czyli subtelna, złocista miedź. Odcień ten łączy delikatne rude pigmenty z ciepłym blondem, oferując łagodniejszą wersję klasycznej rudości.
Po czterdziestce trzeba uważać na intensywne czerwienie, neonowe rudości oraz jednolite ciemne brązy. Mocne, chłodne pigmenty podkreślą zmarszczki i zaostrzą kontury twarzy. Ostateczny rezultat zależy jednak od indywidualnej urody, a nie samego wieku.
Kolory włosów po 50. roku życia. Złocisty blond i orzechowy brąz łagodzą rysy twarzy
Po pięćdziesiątce zmienia się nie tylko naturalny pigment włosów, ale również ich struktura. Pasma stają się cieńsze, bardziej suche i podatne na łamanie. W okresie menopauzy zmiany hormonalne mogą dodatkowo wpływać na ich gęstość oraz kondycję. Dlatego wybór koloryzacji należy połączyć z troską o jakość włosów.
Wśród odcieni polecanych kobietom po pięćdziesiątce znajdują się złociste blondy, ciepłe brązy oraz orzechowe tony wzbogacone karmelowymi refleksami. Wielowymiarowa koloryzacja pozwoli uniknąć jednolitej tafli koloru, a delikatne rozjaśnienia wizualnie zmiękczą rysy.
Orzechowy brąz będzie propozycją dla kobiet, które preferują ciemniejsze włosy, ale chcą uniknąć mocnego kontrastu z cerą. Z kolei złocisty blond z miodowymi pasemkami rozświetli twarz i podkreśli jej naturalne ciepło.
W tym wieku warto również poznać technikę gray blending, polegającą na łączeniu siwych pasm z koloryzacją w kilku zbliżonych odcieniach. Fryzjer wykorzystuje naturalną siwiznę jako element fryzury, uzupełniając ją subtelnymi refleksami. Granica między odrostem a farbowanymi włosami staje się mniej wyraźna, a to ułatwia utrzymanie koloru.
Po pięćdziesiątce ostrożnie należy podchodzić do czerni, głębokiego bordo i chłodnego mahoniu. Bardzo ciemne, jednolite kolory uwydatnią zmarszczki i podkreślą utratę jędrności skóry. Również lodowa platyna nie zawsze będzie korzystna dla cery o ciepłym podtonie.
Znaczenie ma także połysk. Lśniące włosy odbijają światło i wyglądają na zdrowsze, dlatego trzeba zadbać o odpowiednie nawilżenie oraz regularne stosowanie kosmetyków chroniących kolor.
Kolory włosów po 60. roku życia. Srebro, popielaty blond i perłowe refleksy
Sześćdziesiątka może być początkiem fascynującego etapu w podejściu do koloryzacji. Naturalna siwizna przestaje być wyłącznie oznaką upływającego czasu, a staje się świadomym wyborem estetycznym. Srebrzyste włosy, odpowiednio pielęgnowane i tonowane, będą wyglądać najbardziej efektownie.
Czyste srebro, popielaty blond, perłowy beż i odcienie szampana należą do kolorów, które warto rozważyć po sześćdziesiątce. Jasna kolorystyka łagodnie łączy się z siwymi odrostami, dzięki czemu granica między naturalnymi a farbowanymi pasmami jest mniej widoczna.
Kobiety, które nie chcą rezygnować z ciemniejszych włosów, powinny zainteresować się jasnym, ciepłym brązem lub odcieniem mlecznej czekolady. Delikatne refleksy w okolicach twarzy rozjaśnią fryzurę bez całkowitej zmiany jej charakteru.
U wielbicielek eksperymentów ciekawym wyborem będą pastelowe tonery. Pudrowy róż, lawendowy blond czy perłowy beż subtelnie zmienią odcień siwych włosów, pod warunkiem odpowiednio jasnej bazy.
Należy pamiętać, że naturalna siwizna wymaga przemyślanej pielęgnacji. Włosy pozbawione pigmentu są bardziej podatne na przesuszenie i żółknięcie. Pomocne będą wówczas kosmetyki nawilżające oraz produkty neutralizujące niepożądane ciepłe tony.
Pytania i odpowiedzi
Czy kolor włosów powinien być dopasowany do koloru brwi?
Kolor brwi warto uwzględnić podczas planowania koloryzacji, ponieważ wpływa na kontrast i oprawę twarzy. Brwi nie muszą mieć identycznego odcienia jak włosy. Przy jasnym blondzie mogą pozostać o ton lub dwa ciemniejsze, co pozwala zachować wyrazistość spojrzenia.
Jak sprawdzić, czy lepiej wyglądam w ciepłym, czy chłodnym kolorze włosów?
Pomocne okazuje się porównanie pasm w dwóch odcieniach, na przykład złocistego i popielatego blondu, w naturalnym świetle dziennym. Warto obserwować, przy którym kolorze cera wygląda bardziej jednolicie, a zaczerwienienia i cienie pod oczami są mniej widoczne. Konsultacja z doświadczonym kolorystą ułatwi ocenę naturalnego podtonu skóry.
Czy farbowanie włosów na jaśniejszy kolor zawsze wymaga rozjaśniania?
Wszystko zależy od naturalnego odcienia włosów i historii wcześniejszych koloryzacji. Naturalne pasma można niekiedy rozjaśnić odpowiednio dobraną farbą oksydacyjną. W przypadku włosów wcześniej farbowanych na ciemno zwykle konieczne jest usunięcie sztucznego pigmentu lub zastosowanie rozjaśniacza.
Jak często należy odświeżać kolor włosów, aby zachował ładny odcień?
Koloryzację odrostów wykonuje się zwykle co 4-8 tygodni, w zależności od tempa wzrostu włosów i różnicy między naturalnym a farbowanym odcieniem. Tonowanie długości można przeprowadzać rzadziej, zgodnie z potrzebami pasm. Kosmetyki do włosów farbowanych, ochrona przed promieniowaniem UV i ograniczenie wysokiej temperatury pomagają utrzymać intensywność koloru.
Zdjęcie główne: IG @ theresalenaforster
