Logotyp serwisu miumag.eu

Filmy podobne do „Diabeł ubiera się u Prady” – umilą czas oczekiwania na drugą część

Ewelina Kocenda | Utworzono: 2026-03-20
Lista, po której inaczej spojrzysz na karierę.
Filmy podobne do „Diabeł ubiera się u Prady” – umilą czas oczekiwania na drugą część

Spis treści


Najciekawsze filmy podobne do „Diabeł ubiera się u Prady”
Co dalej z „Diabeł ubiera się u Prady”?

Świat mody na ekranie potrafi być równie bezwzględny, co uzależniający – pełen ambicji, perfekcji i cienkiej granicy między sukcesem a wypaleniem. Jeśli po seansie „Diabeł ubiera się u Prady” masz ochotę na więcej historii o silnych kobietach, trudnych wyborach i kulisach branży, dobrze trafiłaś. Wybrałam filmy podobne do „Diabeł ubiera się u Prady”, które pokazują modę z różnych perspektyw – od lekkiej komedii po bardziej gorzką analizę.

 

W artykule znajdziesz:

  • filmy o świecie mody i pracy w mediach;
  • historie o ambicji, karierze i cenie sukcesu;
  • kultowe produkcje i mniej oczywiste wybory;
  • różne odsłony relacji mentor–uczeń;
  • spojrzenie na modę jako styl życia i pole rywalizacji.

 

Najciekawsze filmy podobne do „Diabeł ubiera się u Prady”

 

„Praktykant” („The Intern”, 2015)

 

To film w reżyserii Nancy Meyers, czyli tej samej twórczyni, która odpowiada za „Diabeł ubiera się u Prady”. Tym razem obserwujemy Anne Hathaway w roli założycielki prężnie rozwijającego się sklepu internetowego z modą. Jej bohaterka zmaga się z presją prowadzenia firmy i życia prywatnego. Kluczową relacją staje się znajomość ze starszym stażystą, granym przez Roberta De Niro.

W przeciwieństwie do chłodnej dynamiki Andy i Mirandy, tutaj dostajemy ciepłą, wspierającą relację mentor–uczeń. Film pokazuje, że sukces zawodowy nie musi oznaczać samotności, a doświadczenie i empatia są równie ważne jak ambicja.

 

Nie młoda księżniczka, a dojrzała matka skradła 4. sezon. Czy Violet Bridgerton dostanie spin-off?

 

Plakat filmu „Praktykant” („The Intern”, 2015).

fot. materiały dystrybutora

 

„Wyznania zakupoholiczki” („Confessions of a Shopaholic”, 2009)

 

Ta produkcja jest znacznie lżejsza i bardziej kolorowa, ale porusza podobne marzenia o pracy w świecie luksusu. Główna bohaterka, Rebecca Bloomwood, obsesyjnie kocha zakupy i jednocześnie próbuje zdobyć posadę w prestiżowym magazynie modowym.

Film bawi, ale też dotyka tematu uzależnienia od konsumpcji i presji społecznej. Jeśli lubisz modowe tło, spektakularne stylizacje i historię o poszukiwaniu własnej drogi, to propozycja idealna na wieczór bez nadmiaru ciężkich refleksji.

 

Plakat filmu „Wyznania zakupoholiczki” („Confessions of a Shopaholic”, 2009).

fot. materiały dystrybutora

 

„Zabawna buzia” („Funny Face”, 1957)

 

To klasyk z Audrey Hepburn, który zaskakująco mocno rezonuje z motywami znanymi z „Diabeł ubiera się u Prady”. Bohaterką jest intelektualistka pracująca w księgarni, która zostaje odkryta przez świat mody i trafia do prestiżowego magazynu.

Film opowiada o transformacji – zarówno wizualnej, jak i wewnętrznej. Pokazuje też napięcie między autentycznością a wymaganiami branży. Choć to musical z lat 50., jego przesłanie o kompromisach i aspiracjach pozostaje aktualne.

 

Plakat filmu „Zabawna buzia” („Funny Face”, 1957).

fot. materiały dystrybutora

 

„Cruella” (2021)

 

Na pierwszy rzut oka to zupełnie inna historia, ale jeśli przyjrzysz się bliżej, zobaczysz znajome schematy. „Cruella” skupia się na rywalizacji w londyńskim świecie mody lat 70., gdzie młoda projektantka próbuje przebić się w brutalnym środowisku.

Postać Baronowej, grana przez Emmę Thompson, przypomina bardziej bezwzględną wersję Mirandy Priestly. Film analizuje cenę sukcesu i to, jak cienka bywa granica między determinacją a obsesją. Wizualnie to jedna z najbardziej dopracowanych produkcji o modzie ostatnich lat.

 

Plakat filmu „Cruella” (2021).

fot. materiały dystrybutora

 

„Prêt-à-Porter” (1994)

 

To satyryczne spojrzenie na branżę mody w trakcie paryskiego tygodnia mody. Reżyser Robert Altman tworzy wielowątkową opowieść z gwiazdorską obsadą, pokazując kulisy pokazów, relacje między projektantami i dziennikarzami oraz absurd całego świata.

Film jest bardziej ironiczny niż „Diabeł ubiera się u Prady”. Zamiast jednej historii dostajesz mozaikę postaci i sytuacji, które razem tworzą krytyczny obraz branży. To propozycja dla ciebie, jeśli interesuje cię bardziej analityczne i mniej romantyczne spojrzenie na modę.

 

Plakat filmu „Prêt-à-Porter” (1994).

fot. materiały dystrybutora

 

„Coco Chanel” (2009)

 

Biograficzna opowieść o jednej z najważniejszych postaci w historii mody. Film pokazuje początki kariery Coco Chanel i jej drogę do sukcesu w świecie zdominowanym przez mężczyzn.

To historia o determinacji, niezależności i redefiniowaniu kobiecości. W przeciwieństwie do fikcyjnych opowieści, tutaj widzimy realne przeszkody i kontekst społeczny, który ukształtował ikonę stylu. Jeśli interesuje cię, jak wygląda prawdziwa droga na szczyt w tej branży, ten film daje solidną perspektywę.

 

Plakat filmu „Coco Chanel” (2009).

fot. materiały dystrybutora

 

Co dalej z „Diabeł ubiera się u Prady”?

 

Warto wiedzieć, że w 2026 roku planowana jest długo zapowiadanej drugiej części „Diabeł ubiera się u Prady”, która miałaby odnieść się do realiów cyfrowej rewolucji w mediach i modzie. Jeśli tym bardziej trudno ci doczekać się kontynuacji losów Andy i Mirandy, tym bardziej zainteresuj się niniejszą listą filmów. Czekanie będzie mniej dręczące. 

Bo te filmy niewątpliwie łączy jedno – pokazują, że moda to nie tylko ubrania, ale też władza, ambicje i wybory, które definiują to, kim jesteśmy. Jeśli szukasz kolejnych historii w tym klimacie, ta lista to bardzo dobry punkt wyjścia.

 

Czytaj także: Premiery seriali na wiosnę 2026. Oto 7 tytułów, które wciągają od pierwszego odcinka

 

Zdjęcie główne: materiały dystrybutora

Ewelina Kocenda Avatar

Jestem copywriterką i redaktorką z ponad 10-letnim doświadczeniem w tworzeniu treści. Ukończyłam dziennikarstwo i komunikację społeczną na Uniwersytecie Wrocławskim. Interesuje się modą i urodą, w szczególności makijażem, testowaniem nowych produktów. W wolnym czasie realizuję się artystycznie – maluję, rysuję i tworzę makijaże hobbystycznie. Staram się przemycać odrobinę koloru w swoich stylizacjach. Codzienność dzielę z kotem o imieniu Ikar. Wierzę, że pięknem można otaczać się na wiele sposobów, a słowo ma moc inspirowania.

trend alert